Soms ben je zo gewend om altijd maar door te gaan, dat je niet eens merkt dat je jezelf een beetje uit het oog verliest. Ik weet nog goed hoe ik ooit dacht: “Even doorbijten, straks wordt het rustiger.” Maar dat ‘straks’ bleef maar opschuiven. Totdat mijn lijf en hoofd me duidelijke signalen gaven dat het zo niet langer kon.
Misschien herken jij deze signalen ook:
- Je zegt te vaak ‘ja’ terwijl je ‘nee’ bedoelt
Je wilt niemand teleurstellen, dus je agenda raakt voller en voller. Je merkt dat je afspraken maakt waar je eigenlijk geen ruimte of energie voor hebt. - Je voelt je snel geïrriteerd of moe
Kleine dingen worden ineens groot. Je lontje is korter dan normaal, en je merkt dat je sneller snauwt of je terugtrekt. - Je hebt moeite met ontspannen
Zelfs als je op de bank zit, blijf je aan staan. Je gedachten gaan maar door, ontspannen lukt niet echt. - Je vergeet wat je zelf eigenlijk wilt
Als iemand je vraagt: “Waar word jij blij van?”, moet je echt even nadenken. Je bent het contact met je eigen wensen en behoeften een beetje kwijtgeraakt. - Je lichaam protesteert
Hoofdpijn, gespannen schouders, een onrustige buik – je lijf praat met je, maar je hebt misschien niet altijd tijd om te luisteren.
Ik heb zelf ervaren hoe lastig het kan zijn om deze signalen serieus te nemen. Maar het mooie is: je kunt leren om weer beter naar jezelf te luisteren. Het begint met kleine stapjes, met jezelf toestemming geven om af en toe op de rem te trappen.
Wil je hier eens over sparren of jouw ervaring delen? Stuur me gerust een bericht. Samen kunnen we ontdekken wat jij nodig hebt om weer op te laden.
