Soms heb je maar één ding nodig om weer te voelen wat echt belangrijk is.
Deze week was er eentje om snel te vergeten. Twee verhuurcampers met pech. Bij de één begaf de koppeling het, bij de ander de distributieriem. En mijn eigen auto besloot ook nog mee te doen.
Van die weken waarop je denkt: “Kan er nog iets bij?”
Tijdens de Vierdaagse, vorige week, kreeg ik onderweg een klein kaartje van meisje langs de route. Er stond maar één zin op:
“Er is altijd iets om dankbaar voor te zijn.”
Ik stopte het kaartje in mijn zak en liep verder.
Gisteren fietste ik richting de Rijnbrug. Langs de weg stond een zwarte rouwauto. En ineens moest ik weer aan dat kaartje denken.
Op dat moment verdwenen alle frustraties over auto’s, reparaties en gedoe naar de achtergrond. Want uiteindelijk zijn het maar spullen.
Dat ene kaartje liet me weer voelen hoe snel we opgeslokt worden door alles wat aandacht vraagt. Terwijl we onderweg soms vergeten stil te staan bij wat er óók is.
En precies dat hoor ik zo vaak van de vrouwen die ik spreek. Ze hebben een mooie baan, veel verantwoordelijkheid en zijn er altijd voor anderen.
Maar wanneer ik vraag: “Hoe gaat het eigenlijk met jou?”, blijft het vaak even stil. Niet omdat ze het antwoord niet weten.
Maar omdat ze zichzelf die vraag al heel lang niet meer hebben gesteld. Ze zijn zo gewend geraakt aan zorgen, regelen en doorgaan, dat stilstaan bijna ongemakkelijk voelt.
Vaak is het niet het leven dat moet veranderen. Maar het moment waarop je eindelijk weer even naar jezelf durft te luisteren.
En daar begint de verandering. Niet met nóg harder werken of nóg een cursus, maar met één eerlijk gesprek. Een moment waarop het even niet over iedereen om je heen gaat, maar over jou.
Herken je jezelf hierin?
Plan dan een gratis Resetgesprek. Ik kijk graag een stukje met je mee.
👉 https://ronmeijering.nl/plan-je-gesprek-besluit/
💛 En voordat je verder gaat…
Waar ben jij vandaag dankbaar voor?
