Drie keer hetzelfde bordje. En drie keer trapte ik erin.

Afgelopen weekend waren Arian en ik een dagje in Den Bosch.

Gezellig café, gewoon ff lekker bijlkletsen. En toen moest ik (zoals gewoonlijk) even naar het toilet.

Drie trappen omhoog. Bij elke trap hing hetzelfde bordje: “Nog één trap te gaan.”

Ik trapte er iedere keer in. En ik moest er iedere keer om lachen.

Boven aangekomen hing er een schilderij van de Mona Lisa, vinger tegen haar neus. Alsof ze zei: gotcha.

Ik stond daar even stil. Niet bij het toilet. Bij het gevoel.

Waar je focus naartoe gaat, gaat je aandacht naartoe.

Die trap werkte omdat mijn aandacht volledig bij dat bordje lag. Nergens anders.

En dat is precies hoe het werkt in de rest van je leven ook.

Waar je op focust, bepaalt wat je ziet. Wat je ziet, bepaalt wat je ervaart. En wat je ervaart, bepaalt hoe jij je dag doorleeft.

Klinkt simpel. Maar probeer het maar eens.

Want hoe vaak ben jij er echt bij? Of ben je al bezig met straks, met wat er nog moet, met wat er mis kan gaan?

Ik herken dat maar al te goed.

Vroeger stond mijn scanner continu aan. Niet op wat er was. Op wat er nog niet goed was.

Mijn sportlerares zei het toen ik zeventien was: “Jij loopt alsof je de hele wereld op je schouders draagt.”

Ze had gelijk. Zo voelde het ook.

Niet omdat er zoveel was. Maar omdat mijn focus daar lag. Op alles wat ik dacht te moeten dragen.

Zoek je naar problemen, dan vind je ze overal.

Zoek je naar wat een ander niet goed doet, dan vind je dat ook.

Maar richt je je aandacht op kleine, onverwachte momenten, dan blijken die er ook te zijn. Op elke hoek. Zelfs op een trap naar het toilet in Den Bosch.

Dit klinkt simpel. Dat is het niet.

Want die scanner staat er niet voor niets. Die is er gekomen omdat jij ooit leerde dat je focus op de ander richten veiliger was dan bij jezelf blijven.

Dat je beter kon aanvoelen wat een ander nodig had, dan zeggen wat jij nodig had.

Dat is geen gewoonte. Dat is een patroon. En de focus die daarbij hoort, loopt nu gewoon door. Ook als er geen gevaar meer is.

De scanner staat aan. Maar je hebt hem zelf ooit ingeschakeld.

Herken jij dat? Dat je al weet wat een ander denkt, voelt of nodig heeft, nog voor ze iets gezegd hebben?

Er zijn verschillende manieren waarop dat patroon zich laat zien. En welke bij jou het sterkst op de voorgrond staat, zegt iets over waar het voor jou begon.

Benieuwd welk patroon jij herkent? → [Doe de quiz]