Wanneer mensen voor het eerst horen over coachen met schapen, reageren ze vaak verbaasd en een beetje lachend.
“Huh, coachen met schapen? Hoe dan?”
Of:
“Je bedoelt toch niet dat ik een schaap ben?”
Mijn antwoord is meestal:
“Soms wel.”
En dat is helemaal niet erg.
Sterker nog, het zou vreemd zijn als het niet zo was.
Wij mensen zijn sociale wezens. We leren van elkaar. We kijken naar elkaar. We trekken samen op.
Dat doen we al ons hele leven.
Gelukkig maar.
Want stel je eens voor dat je iedere dag alles volledig zelf zou moeten uitzoeken. Welke route je neemt. Hoe je je werk doet. Wat verstandig is. Wat niet.
Dat zou behoorlijk vermoeiend worden.
Dus kijken we naar anderen.
We nemen gewoontes over.
We passen ons aan.
We bewegen mee.
Thuis.
Op het werk.
In vriendschappen.
In teams.
Dat is niet zwak.
Dat is menselijk.
Toch zit daar iets interessants in.
Want soms volgen we niet meer omdat we daar bewust voor kiezen.
We volgen omdat we het altijd zo hebben gedaan.
Omdat iedereen het doet.
Omdat niemand zich nog afvraagt of het ook anders kan.
Dat zie ik regelmatig.
Bij mensen die succesvol zijn.
Bij teams die goed draaien.
Bij organisaties die volop in beweging zijn.
Niet omdat er iets misgaat.
Maar omdat bepaalde patronen zo normaal zijn geworden dat niemand ze nog opmerkt.
De vergadering die altijd hetzelfde verloopt.
De taak die steeds bij dezelfde persoon terechtkomt.
Of de gedachte dat je eerst nog één cursus, één boek of één training nodig hebt voordat je kunt beginnen.
We hebben allemaal van die momenten.
Niet omdat we schapen zijn.
Maar omdat we mensen zijn.
De Schaap Reset gaat daarom niet over stoppen met volgen.
Het gaat over af en toe even stilstaan.
Om je heen kijken.
En jezelf één simpele vraag stellen:
Kies ik hier nog bewust voor?
Als het antwoord ja is, is dat helemaal prima.
Loop dan vooral verder.
Maar laat het jouw keuze zijn.
